Πριν από έξι μήνες, ο Γρηγόρης αισθάνθηκε ξαφνικά αδιαθεσία ενώ βρισκόταν στη δουλειά του, σ’ ένα σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες. «Βγαίνοντας από την τουαλέτα, ξαφνικά αισθάνθηκα αδυναμία και απώλεια της λειτουργίας του σώματός μου. Το δεξί μου χέρι και το δεξί μου πόδι δεν ήταν πια λειτουργικά.» Επακολούθησε πανικός και κλήθηκε ασθενοφόρο. «Είπα σε έναν συνάδελφό μου: “Αυτή η ιστορία δεν θα τελειώσει καλά!” Νόμιζε ότι αστειευόμουν.»

Μέσα από την τρύπα μιας βελόνας

Στο ασθενοφόρο, η λειτουργικότητα του χεριού και του ποδιού μου άρχισε να επανέρχεται σιγά-σιγά. «Σαν να είχα περάσει μέσα από την τρύπα μιας βελόνας. Στο νοσοκομείο δεν μπόρεσαν να καταλάβουν τι είχα πάθει, αλλά όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν καλά και πάλι.» Οι γιατροί συνταγογράφησαν στον Γρηγόρη αντιπηκτικά, για προληπτικούς λόγους. «Με άφησαν να βγω από το νοσοκομείο την ίδια μέρα. Ήμουν πεπεισμένος ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Αλλά δεν ήταν έτσι.»

Τις πρώτες μέρες μετά το περιστατικό, ο Γρηγόρης ήθελε μόνο να κοιμάται. «Η φυσική μου κατάσταση ήταν πολύ κακή. Ουσιαστικά, ακόμα είναι.» Ένα βράδυ, η καταστροφή χτύπησε ξανά. «Μόλις είχα τελειώσει το νόστιμο βραδινό μου και ξαφνικά έπεσα από την καρέκλα μου. Πήγα αμέσως στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου που εφημέρευε και εκεί μου έκαναν ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Επιτέλους, τα πράγματα ξεκαθάρισαν: Έχω κολπική μαρμαρυγή.» Αυτό που έπαθε ο Γρηγόρης στη δουλειά ήταν ένα παροδικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο *.

Συμπτώματα που επιμένουν

Ο Γρηγόρης υποφέρει συχνά από κολπική μαρμαρυγή. «Τη στιγμή που κάτι πάει στραβά, το αισθάνομαι. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα και χρειάζομαι νοσηλεία κάθε φορά, επειδή το πρόβλημα δεν περνάει από μόνο του.» Εργοθεραπεία, φυσικοθεραπεία, αποκατάσταση. Ο Γρηγόρης τα δοκίμασε όλα για να μειώσει τα συμπτώματα της κολπικής μαρμαρυγής, αλλά η βελτίωση που είδε ήταν από ελάχιστη έως μηδενική. «Και τώρα που μιλάμε, δεν έχω καθόλου ενέργεια. Φτάνω στα όριά μου πολύ γρήγορα.»

Ο Γρηγόρης συζητά τα πάντα με τον γιατρό του, αλλά θέλει να αποφασίζει μόνος του. «Πιστεύω ότι η ποιότητα ζωής είναι ό,τι πιο σημαντικό. Βέβαια, ο γιατρός δεν μπορεί να προσφέρει εγγυήσεις, ωστόσο θέλω να ξέρω ποιοι είναι οι κίνδυνοι και τι πιθανότητες έχω.» Η κόρη του, η Ιωάννα, είναι πάντα εκεί για να τον βοηθήσει και επίσης τον συνοδεύει όταν επισκέπτεται τον γιατρό. «Δεν έχω πρόβλημα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Αλλά μερικές φορές αισθάνομαι μεγάλη αδυναμία. Τότε, είναι καλό να έχω κάποιον που θα με βοηθήσει και θα σκεφτεί ποιες ερωτήσεις πρέπει να κάνω στον γιατρό μου.»

Γνωρίζετε τι να ρωτήσετε το γιατρό σας;

Κατεβάστε το ερωτηματολόγιο

Ανεπαρκής πληροφόρηση από τον γιατρό

Ο Γρηγόρης λέει ότι μερικές φορές η πληροφόρηση δεν είναι καλή και αυτό τον προβληματίζει. «Όταν ο γιατρός συνταγογράφησε αντιπηκτικά, δεν μου έδωσε καμία άλλη πληροφορία. Τι θα πρέπει να λάβω υπόψη; Τι χρειάζεται να κάνω αν αρχίσω να αιμορραγώ; Δεν είχα την παραμικρή ιδέα.» Ο Γρηγόρης σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο, αλλά θέλει να το ξαναξεκινήσει. «Είναι εύκολο να τραυματιστείς την ώρα που παίζεις ποδόσφαιρο, αλλά το γεγονός ότι παίρνω αντιπηκτικά δεν αποτελεί πρόβλημα αν τόσο εγώ όσο και οι γύρω μου γνωρίζουμε τι ακριβώς πρέπει να γίνει σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.»

Ο Γρηγόρης κάθεται ακόμα στο σπίτι και περιμένει να υποβληθεί σε κατάλυση, μια θεραπεία που λογικά θα μειώσει τα συμπτώματα της κολπικής μαρμαρυγής. «Κοιτάζοντας προς τα πίσω, μάλλον πρέπει να είχα την κολπική μαρμαρυγή για οκτώ χρόνια. Όταν έπινα καφέ, ίδρωνα πολύ έντονα. Το απέδιδα στην καφεΐνη. Επίσης, μερικές φορές όταν οδηγούσα είχα σύντομη απώλεια συνείδησης. Το απέδιδα στο γεμάτο μου πρόγραμμα και το άγχος.» Ο παθολόγος του το απέδιδε σε υπεραερισμό. «Χαλάρωσε, μην ζορίζεσαι τόσο πολύ», μου έλεγε. Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να μου ξαναπεί κάτι τέτοιο!»

Αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε αυτή την ιστορία ή έχετε ακόμα απορίες σχετικά με την κολπική μαρμαρυγή; Παρακαλούμε, επικοινωνήστε με τον γιατρό σας.

«Φοβάμαι μήπως τραυματιστεί παίζοντας ποδόσφαιρο»

Η κόρη του Γρηγόρη, η Ιωάννα, ανέλαβε τη φροντίδα του πατέρα της μετά το παροδικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. «Ξαφνικά ανέλαβα να τον φροντίζω. Επί έξι μήνες έπρεπε να κάνω ένα σωρό πράγματα για αυτόν, σε καθημερινή βάση.» Τον συνοδεύει στα ραντεβού του με τους γιατρούς και έχει διαπιστώσει ότι οι πληροφορίες που δίνονται για τα αντιπηκτικά είναι ελάχιστες. Μόνο όταν παραπονεθήκαμε (για τις ανεπιθύμητες ενέργειες) μας είπαν ότι υπάρχουν αρκετές διαφορετικές επιλογές. Το βρίσκω παράξενο!» Έτσι, η Ιωάννα δεν είναι σίγουρη τι ακριβώς πρέπει να κάνει σε περίπτωση ατυχήματος ή αιμορραγίας. Στον πατέρα της αρέσει πολύ να παίζει ποδόσφαιρο και θα ήθελε να ξαναπαίξει μόλις αισθανθεί καλύτερα. «Φοβάμαι μήπως τραυματιστεί παίζοντας ποδόσφαιρο. Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για κάποιον που παίρνει αντιπηκτικά;» Η Ιωάννα θέλει να δει τον πατέρα της να παίζει και πάλι ποδόσφαιρο, χωρίς όμως να ανησυχεί για το ενδεχόμενο τραυματισμού. «Γι’ αυτό θα ήθελα να μάθω για τους διαφορετικούς τύπους αντιπηκτικών και για το τι χρειάζεται να κάνουμε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.»

Γνωρίζετε πώς μπορείτε να προετοιμαστείτε για μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης;

Κατεβάστε το ερωτηματολόγιο

Διαβάστε περισσότερες προσωπικές ιστορίες ασθενών