Marian lijdt al ruim 25 jaar aan voorkamerfibrillatie. “Ik ging naar mijn huisarts omdat ik last kreeg van hartkloppingen. Nadat ik was doorgestuurd naar een cardioloog, kreeg ik te horen dat ik lijd aan voorkamerfibrillatie.” Twee jaar later bleek het daar niet bij te blijven.

In elkaar gezakt bij de ingang van het ziekenhuis

Een jaar of twee na haar diagnose sloeg Marians hart opeens op hol. Bij de ingang van het ziekenhuis waar ze werkte, zakte ze in elkaar. Ze werd onmiddellijk opgenomen op de cardiologieafdeling, zodat ze gedefibrilleerd kon worden. “Vanaf toen moest ik medicatie gebruiken. Dat had een grote impact op me, want ik had nooit eerder medicatie nodig gehad.”

Te lage dosis van het antistollingsmiddel

In het begin liet Marian elke twee weken haar bloed onderzoeken bij een antistollingscentrum, zodat haar stollingswaarde bepaald kon worden. Aan de hand van deze waarde werd de dosering van haar antistollingsmiddel (of bloedverdunner genoemd) vastgesteld. “Het bloed laten prikken heb ik twee jaar volgehouden, maar daarna heb ik laten weten dat ik die controles niet meer wilde.” Haar arts schreef toen een ander antistollingsmiddel voor.

In 2007 kreeg Marian echter een beroerte. “Ik was met de auto onderweg naar huis en zag opeens allemaal mooie kleurtjes in de lucht. Toen ik thuis was gaf ik veel vroeger dan normaal de hond te eten.” Haar man, die als ambulancier werkte, merkte dat er iets niet klopte. “Mijn spraak ging steeds raarder klinken en ik kon mijn handen niet goed meer bewegen.” Haar man belde de huisarts, maar het was helaas al te laat om permanente schade te voorkomen.

Weet u wanneer u medische hulp moet vragen voor iemand die een bloedverdunner neemt?

Download de vragenlijst

De beroerte zette haar leven op zijn kop

De beroerte zette Marians leven volledig op zijn kop. Door haar beroerte is ze vergeetachtiger geworden, wordt ze sneller moe en zijn haar emoties oppervlakkiger. “Mijn persoonlijkheid veranderde en ik had het zelf niet eens door. Voor mijn man ben ik nu niet meer de vrouw met wie hij jaren terug getrouwd is.” Omdat Marians beroerte weinig zichtbare gevolgen heeft, merken mensen om haar heen niet steeds wat er aan de hand is. “Ze vinden het maar vreemd als ik geen alcohol drink of al vroeg naar huis wil gaan. Als mijn man dan uitlegt wat ik heb, reageren de meeste mensen wel begripvol.”

Inmiddels heeft Marian een ablatie ondergaan, maar haar voorkamerfibrillatie is nog niet verholpen. “Soms slaat mijn hart om vier uur ‘s ochtends al op hol, waardoor ik er wakker van word. Bij elk voorval ben ik bang dat er een bloedklonter ontstaat.”

“Ik wil graag betrouwbare informatie van mijn arts”

Marian weet dat antistollingsmiddelen nodig zijn, maar is wel ongerust over de risico’s die deze middelen met zich meebrengen. Maar ze wil haar leven niet laten beheersen door deze angst. “Ik weet dat er op het gebied van antistollingsmiddelen veel vooruitgang is geboekt sinds ik ermee begon. Er zijn nu verschillende soorten antistollingsmiddelen verkrijgbaar. Het is goed om te weten wat de voor- en nadelen van elk middel zijn. Ik wou dat mijn arts me eerder had voorgelicht over de beschikbare alternatieven voor het antistollingsmiddel dat ik in eerste instantie gebruikte.”

Herkent u zichzelf in dit verhaal of heeft u nog vragen over voorkamerfibrillatie? Neem dan contact op met uw arts.

‘Als die bloeduitstorting maar geen interne bloeding wordt’

Na de beroerte is Marian enorm veranderd, merkte ook dochter Susan. ‘Mijn moeder is snel moe, vergeetachtig en toont minder emotie.’ Marian slikt bloedverdunners om de kans op een volgende beroerte te verkleinen. Dit geeft risico op interne bloedingen. ‘Mijn moeder kreeg onlangs een bloeduitstorting in haar oog. Hier maak je je normaal misschien niet zoveel zorgen over, maar nu doe ik dat natuurlijk veel meer. Ik heb gezegd dat ze het dan ook goed in de gaten moet houden en gelukkig neemt ze dat ook serieus.’ De moeder van Susan bezoekt dan ook snel haar huisarts: ‘Inmiddels is de bloeduitstorting weg; dat maakt me meteen een stuk rustiger.’

Weet jij wanneer je medische hulp moet inschakelen voor iemand die bloedverdunners slikt?

Raadpleeg deze checklist met 6 tips

Lees meer over patiënten getuigenissen