‘Ik ben nu bont en blauw. Van mijn lies tot de binnenkant van mijn benen.’ Karin heeft net een ablatie ondergaan, een operatie om haar klachten van voorkamerfibrillatie onder controle te krijgen. ‘Ik had enorm last van mijn hart als dat op hol slaat. Mijn arts vertelde dat de ablatie hiervoor een oplossing kan zijn. Dat is geen volledige garantie natuurlijk, maar wel een kans.’ Maar Karin werd niet goed geïnformeerd over de risico’s van de behandeling, zoals de interne bloedingen. En dat was niet de eerste keer.

Kans om te vallen

Karin is altijd graag druk bezig. Wandelen, fietsen, dansen. Haar actieve levensstijl brengt risico’s met zich mee. ‘Sinds ik voorkamerfibrillatie heb, heb ik last van duizeligheid en val ik sneller.’ Dat overkwam Karin nog niet zolang geleden. Ze viel buiten op de stoep op haar achterhoofd. ‘Ik had een dikke zwelling op mijn hoofd, maar was niet duizelig. Ik besloot daarom niet meteen mijn huisarts te bellen. Het was immers vrijdag en al bijna weekend. Ik dacht dat het wel meeviel.’

Eerder kans op interne bloedingen

In de loop van het weekend werd Karin misselijk en kreeg ze last van duizeligheid. Ze ging zich toch zorgen maken. Maandag besloot ze alsnog de arts te bellen. ‘Ik had vrijdag meteen naar de eerste hulp moeten gaan, vertelde mijn arts. Omdat ik bloedverdunners slik, heb ik meer kans op een interne bloeding. Als ik dat had geweten, had ik zeker eerder gebeld! Waarom zeggen ze dat niet eerder?’

Weet u wanneer u medische hulp moet vragen voor iemand die een bloedverdunner neemt?

Download de vragenlijst

Beter laten informeren

Karin wist dus eerst weinig over de risico’s die verbonden zijn aan een ablatie en het gebruik van bloedverdunners, en dat er meerdere soorten zijn. ‘Mijn arts had mij niet uitgelegd waarom hij precies dit type geneesmiddel voorschreef. En eerlijk gezegd stond ik er tijdens de raadpleging ook gewoon niet bij stil.’ Nu schrijft Karin van tevoren haar vragen op en kan ze deze ook telefonisch stellen aan haar arts. ‘Ik heb geleerd om het niet meer over mij heen te laten komen. Als ik geen goed gevoel heb bij de beslissing van mijn arts, dan zeg ik dat. Goede informatie brengt mij tot rust.’

Herken je dit verhaal of heb je nog vragen over voorkamerfibrillatie? Neem dan contact op met je arts.

‘Wat kan ik doen als ze valt?’

‘Mijn moeder wordt heel onrustig  alt=en onzeker over haar gezondheid. Haar arts kan haar slecht geruststellen.’ Melanie, de dochter van Karin merkt dat haar moeder het moeilijk vindt om haar levensstijl aan te passen aan haar situatie. ‘Soms ben ik weleens boos op mijn moeder. Ze wil alles tegelijk doen en zo snel. Dat kan niet meer.’ Ze is er bewust van dat haar moeder door het slikken van bloedverdunners sneller een blauwe plek kan oplopen en kans heeft op langdurige bloedingen. Omdat Melanie drie kwartier verderop woont, kan ze niet snel bij haar moeder zijn om haar te helpen. ‘Ik maak me weleens zorgen. Wat kan ik doen als ze valt? Ik hoop dat er mensen in haar omgeving zijn die kunnen helpen in een noodsituatie.’

Weet u hoe u zich kan voorbereiden voor een dringende situatie?

Download de vragenlijst

Lees meer over patiënten getuigenissen